Со гордост го објавуваме официјалното издание на нашите национални истражувачки извештаи во рамки на транснационалниот проект „When Scars (!) Become Art“. Во изминатите месеци, партнерите од шест земји — Германија, Романија, Грција, Северна Македонија, Србија и Турција — работеа на документирање и разбирање на животните искуства на маргинализираните млади.
Истражувањето, анализата на податоците и подготовката на националниот извештај за Северна Македонија беа спроведени од Мухамед Ајваз.
Нашето истражување потврдува дека дискриминацијата, структурниот расизам и антициганизмот се постојани извори на стрес кои можат да доведат до интернализирано чувство на срам, анксиозност и намалено чувство на сопствена вредност. Сепак, откривме дека социјалната инклузија и чувството на припадност се најмоќните предиктори за менталното здравје. Не е доволно само да се бориме против дискриминацијата; мора активно да градиме средини во кои секој млад човек ќе се чувствува дека навистина припаѓа.
И покрај овие предизвици, откривме извонредна отпорност. Од зајакнувањето на културната гордост и позитивниот однос кон телото, до моќта на заедницата и „безбедните простори“ водени од самите млади, маргинализираните млади не се само жртви на своите околности. Тие се носители на промени кои, кога ќе ја добијат соодветната поддршка и простор за делување, можат да ги претворат своите искуства во извор на зајакнување и општествена акција.
Додека ги објавуваме овие извештаи низ нашата партнерска мрежа, ги повикуваме креаторите на политики и практичарите да излезат надвор од рамките на третирањето на отпорноста како индивидуална одговорност. Вистинската благосостојба бара структурни инвестиции во безбедни социјални средини, емоционална поврзаност и заштита на правата.
